Als ik dat woord hoor moet ik denken aan de televisie reclame voor een chocoladereep van bijna 40 jaar geleden! Maar behalve bubbels in een bad of een stuk chocolade kennen wij tegenwoordig denkbeeldige bubbels die mensen afscheiden van wat er buiten de bubbel gebeurt.

Den Haag heeft een bubbel, waarmee de politiek wordt bedoeld. Binnen de bubbel ben je blind voor wat verder in het land gebeurt, en ik ben bang dat we weer zo’n crisisperiode ingaan met mensen aan het roer die zelf niet door hebben hoe het met ‘de rest’ gaat.

Binnen de bubbel lukt het waarschijnlijk nog om de stijgende energie rekeningen te betalen, voldoende boodschappen in huis te halen, en zelfs niet bang te zijn dat ze dakloos worden. Elders in het land zit dat anders!

Naast de mensen die het al moeilijk hadden financieel komen nu grote groepen bij die echt in de problemen komen. Ik moet mijn auto verkopen om de huur volgende maand te kunnen betalen. Jazeker! Zo erg is het voor mij geworden. En het is uitstel van executie omdat mijn pensioenen niet eens mijn basisuitgaven dekken.

Ik vraag me af of er leden zijn van het kabinet die privé met zulke problemen zitten. Eigenlijk weet ik het antwoord al: geen een. Toch zijn dit de mensen die verantwoordelijk zijn voor het beleid in dit land. Daar komt bij dat we al weten dat aanpassingen (zoals een extra uitkering) bijna niet uitvoerbaar zijn op korte termijn. Met andere woorden, mooi klinkende beloftes kunnen toch niet op tijd worden vertaald in echte hulp.

Nederland, hoorden we deze week, kent de hoogste energiebelasting van de EG. De oplossingen ligt al in de stelling: zorg maar dat Nederland niet de hoogste energiebelasting meer heeft! Verlaag de belasting op energieleveringen aan woonadressen of niet-zakelijke verbruikers. Doe het gelijk, en het liefst met terugwerkende kracht. Laat de preek over isoleren achterwege; ik huur mijn woning en tot het moment dat mijn huurbaas mijn ramen voorziet van dubbele beglazing kan ik zelf niets verbeteren aan de isolatie.

Oh, en een woord tot de boeren: jullie zijn niet de enige in dit land die zich door de overheid bedreigd voelen, maar ik heb geen trekker om mee intimiderend de straat op te gaan. Sterker nog, straks heb ik geen auto meer.