Wilde West taferelen (2)

Vanochtend hebben wat boeren hun protest tegen het stikstof beleid een stapje verder genomen door op enkele snelwegen hooi, modder, hout en zelfs asbest te dumpen dusdanig dat verkeer daar last van had. Nou vind ik zo’n manier van protesteren beneden peil maar dat is mijn mening.

Rijkswaterstaat regelde bedrijven die al op een bel-lijst staan om de troep op te ruimen, tenslotte moest dat nou eenmaal gebeuren. Wat daarna gebeurde is werkelijk beneden alle niveau. Sommige van die bedrijven werden uitgemaakt voor landverrader en telefonisch bedreigd. Bij minsten een van de blokkades is de opruiming stil gelegd; aannemers hebben geen zin om zo onder vuur te staan – bijna letterlijk.

Nou weet ik niet hoe ik voldoende ongeloof kan uiten. Dit is toch volkomen wetteloosheid? In welk universe denken boeren dat ze een stap dichterbij een gunstige resolutie van hun bezwaren komen door dit soort gedrag te tonen? Ik zou zeggen: spoor de raddraaiers op en ga ze gelijk onteigenen. Met een beetje goede wil wordt dan voldoende op stikstof uitstoot gespaard om geen verdere maatregelen te hoeven nemen.

The knives are out in the UK

I do hate saying “I told you so”, but at long last I am being proved right. Boris Johnson has begun his walk of shame. The only person that doesn’t seem to realise it yet is Boris himself.

Hot air can get you a long way, but his balloon is definitely leaking. If the moral fibre of an individual cannot stand scrutiny, there is a limit to how far theatrics, banter and populist slogans will carry them.

Boris Johnson will right now be on his way to Downing Street where a delegation of cabinet members (minus two who have already resigned, but including one of the replacements) and ministers have already gathered to give the Prime Minister the very clear message that he has to go. If his wife, Carrie, has not yet packed their bags she would be well advised to start right now!

I do not think there is a way out of this for the PM which would leave him in office. The only question is whether he would advise the Queen to dissolve Parliament and thus trigger a general election – with a very unpredictable outcome for the Conservatives – or if he would simply tender his resignation as Prime Minister and trigger a leadership election.

My crystal ball doesn’t reach that far, but Johnson is unlikely to survive the day in office, let alone the week. All of us have to deal with our own egos in one way or another, but Boris Johnson, who as a youth dreamed of being ‘King of the World’, seems to have more difficulty than the rest of us. ‘The good of the country’ only means something to him with himself at the helm. That blind spot is not only going to cost him his career as PM but will set the country back at a time when there are big challenges ahead.

Boris seems set to play his last role – this time as Julius Caesar on the Ides of March. I wonder who is playing the part of Brutus?

Wilde West taferelen

Gisterenavond werd door politie geschoten op een trekker van actievoerende boeren. Ik beschrijf het incident zo neutraal mogelijk omdat ik niet vooruit wil lopen op het officiële onderzoek ernaar. Los van de begrijpelijke reacties op sociaal media, bespeur ik een herkenbaar dode hoek bij de reacties vanuit de politie en de politiek.

Er wordt uitgegaan van de gedachte dat een agent nooit een schot lost zonder dringende reden. Als dat altijd het geval was zou de facto een onderzoek door het Rijksrecherche overbodig zijn. Wat ik mis hier zijn de tussenstappen. Zo’n agent zou in afwachting op dat onderzoek gelijk op non-actief moeten worden gezet. Voor zover ik weet gebeurt dat niet automatisch terwijl het een belangrijk signaal zou afgeven richting de maatschappij. Dan zou de politiek en de politieleiding met recht kunnen zeggen: “jullie weten niet precies wat er gebeurde” door gelijk toe te voegen “en wij ook niet.”

Politieagenten dragen een vuurwapen op straat. Ik als burger wil overtuigd blijven dat zij de ernst van die verantwoording erkennen. Voelt een agent zich gedwongen een schot te lossen dan is daarna een time-out op z’n plaats. Laat zo’n agent de uitkomst van het onderzoek van achter een bureau afwachten – tenslotte weten we dat de politie komt om in de toegenomen administratie dus iemand erbij om alleen daaraan te werken doet geen kwaad.

Natuurlijk heeft het groot publiek een mening klaar, dus laat zien dat de politieleiding dit ook serieus neemt. Wanneer zo’n gepaste houding zichtbaar vaker werd toegepast bij mensen die verantwoordelijke functies bekleden zou het in ieder geval het debat over vertrouwen in de politiek en overheid te goede komen, toch?

Verloren gezonde levensjaren

Het RIVM is gekomen met een getal: 320.000. Dat is het aantal gezonde levensjaren dat verloren is gegaan door uitgestelde medische behandelingen in de corona periode. Op de radio vanochtend hoorde ik een gast proberen uit te rekenen over hoeveel mensen dat ging. Het moet echt niet gekker worden …!

Een groot getal noemen doe je om indruk te maken. Wij leren op school dat statistieken beter te plaatsen zijn als percentage, en om een percentage uit te rekenen heb je twee getallen nodig. Dit stukje nieuws was gelijk misleidend om dat slechts één getal werd geciteerd.

Bij voorbeeld: wat is de schatting van het totaal aantal te verwachten gezonde levensjaren in Nederland? Als je goed nadenkt zou dat in de honderden miljoenen lopen, toch? Wat is dan het percentage?

Stel dat we uitgaan van 17,5m mensen in Nederland, en dat gemiddeld elk van die mensen nog 10 gezonde levensjaren te gaan heeft. Dan is dat 175m levensjaren, waarvan 320.000 slechts 0,18% vertegenwoordigen. Mijn keuze voor een gemiddelde van 10 is erg conservatief, schat ik in. De levensverwachting van pasgeborene is nu al boven de 70, en voor mensen die nu 65 jaar zijn is dat alsnog ruim meer dan 10 jaar erbij.

Welk getal oogt dramatischer? 320.000 of 0,18%?

In het Engels is er een befaamde uitspraak: er bestaan leugens, verdraaide leugens, en statistieken! Ik nam de moeite om te proberen het getal van het RIVM in een context te plaatsen, maar velen zullen stoppen met denken bij het lezen van het getal zelf. Dit neem ik zowel het RIVM kwalijk alsmede de mediabronnen die hier te weinig vragen erbij hebben gesteld.