Opvang

Het opvangen van vluchtelingen is een teer onderwerp in Nederland. Helaas voor veel Nederlanders behoren vluchtelingen, asielzoekers en immigranten tot één groep, namelijk mensen van buiten de landsgrenzen waar er geen plaats voor is.

Dat er te weinig woonplekken zijn voor burgers van dit land maakt het extra moeilijk. Het is toch triest dat humanitaire overwegingen te weinig indruk maken in Nederland, en wie zijn geschiedenis kent, niet voor het eerst.

Wat mij opviel in het nieuws vandaag was de festival van Opwekking in Biddinghuizen, het terrein waar later dit jaar Lowlands ook plaatsvindt. Daar is plaats voor 50 tot 60.000 mensen in een zeer tijdelijk opvang. De vergelijking is heel krom, dat weet ik, maar waarom lukt het niet om meer lege gebouwen te gebruiken voor vluchtelingen door heel het land? Dit heeft met meer te maken dan alleen een gebrek aan ruimte.

Nederland onderscheid zich door een diepgewortelde verlangen naar vrijheid – het zit in het DNA van het volk. Het wereldtoneel interesseert de meeste Nederlanders veel minder, behalve wanneer daar handel van afhangt. Die vrijheid komt in het geding wanneer de overheid regels oplegt. In andere landen is het antwoord van mensen die de opdracht krijgen om in de lucht te springen: “Hoe hoog?” In Nederland is het eerder: “Waarom?”

De opvang van vluchtelingen was nooit vanzelfsprekend hier. Toen oorlog uitbrak in Oekraïne was er even een golf van medeleven maar de piek is inmiddels voorbij. Het interesseert de meesten niet dat er verschillende categorieën zijn van migranten – Nederland is (over)vol, punt.

Wat huisvesting betreft klopt dat ook momenteel. In ruim 40 jaar kan ik me niet zo weinig keuze herinneren, en de prijzen zijn van wat wel beschikbaar is zijn torenhoog geworden. Helaas zijn alle oplossingen die tot nu toe zijn voorgedragen zuiver toekomstmuziek. Iemand die vandaag geen dak boven zijn hoofd heeft zal dat morgen ook niet hebben, noch volgende maand, noch volgend jaar. Geen wonder dat het volk maar in beperkte mate instemt met het opnemen van vluchtelingen.

De Nederlandse definitie van vrijheid blijkt zo alleen te gelden voor mensen die generatieslang hier hebben gewoond. Het klinkt hard, maar dat is de realiteit.