Gisteren vond de Britse versie van Prinsjesdag plaats in London. De Staatshoofd gaat bij een verenigde zitting van de beide kamers van het parlement het voorgenomen programma van de regering voorlezen ter markering van het begin van een nieuw parlementair jaar.

Bij talkshows en in de nieuwsmedia werd voor de verandering ook in Nederland hier aandacht aan besteed, niet vanwege de inhoud van de toespraak maar omdat juist voor het eerst in decennia Koningin Elizabeth dat zelf niet deed.

In de afgelopen 70 jaar dat ze op de troon zit heft zij maar twee keer verstek moeten geven, eerst toen ze zwanger was van Prins Andrew en later toen Prins Edward op komst was. Het is wel de eerste keer in ruim 500 jaar dat deze taak door de troonopvolger werd uitgevoerd in plaats van door ceremoniële functionaris van het parlement.

Mijn teleurstelling lag vooral bij de inhoud van de bijdragen van buitenlandse correspondenten en ‘royalty watchers’. Volgers twee schrijvers in het AD maakte Charles geen fouten bij het voorlezen van de toespraak. Nou, toch wel. Hele kleine, weliswaar, maar het was niet perfect. Mogelijk moet Engels dan je moedertaal zijn om dat te bespeuren.

Ook werd zijn optreden als een vuurdoop omschreven. Redacteurs opgelet! Het was eerder een oefenwedstrijd dan een inwijding. Hij heeft zeker vanaf zijn 21^e, toen hij tot Prince of Wales werd verheven, genoeg ceremoniële taken moeten uitvoeren en toespraken moeten geven. Hij heeft de speech ook niet zelf geschreven. Sterker nog, waar in bijna alle zinnen het over regering of ministers ging werd het in de eerste persoon geformuleerd (“My government…, my ministers…)” terwijl de regering nog steeds toebehoort aan Koningin Elizabeth.

Wat ik vaak mis bij buitenlandse correspondenten is inzicht in de diep gewortelde gevoelens van Britten. Mensen daar die de gloriedagen van de Engelse rijk hoog houden zorgden voor Brexit tenslotte. Ik doel dan niet op anti federale sentimenten die ook op het vasteland nog voor problemen en divisies zorgen, maar koppigheid over buitenlandse handel dat grote problemen in de toekomst zal veroorzaken nu de Verenigde Koninkrijk weer buiten de ‘common market’ zit.

Dezelfde mensen zullen ook niet zijn vergeten hoe Charles Diana jarenlang had bedrogen met zijn buitenechtelijke relatie met Camilla Parker-Bowles.

Nadat Elizabeth haar plek in de crypte van Windsor Chapel heeft ingenomen naast haar zeer geliefde Philip, zal Charles een aantal moeilijke jaren tegemoet gaan. Alleen William heeft het in zijn vermogen om een nieuwe tijdperk voor de Britse monarchie in te luiden, maar dat zal waarschijnlijk nog even duren. Zelfs dan is de toekomst niet zeker; ik heb nog niet get gevoel dat George tot een goede fakkeldrager zal ontpoppen, maar de tijd zal het leren.