Er komt niet veel nieuws uit de Verenigde Koninkrijk de laatste tijd. We horen nu over autobrandstof tekorten bij de pompen omdat er niet genoeg tanker chauffeurs zijn, maar voor de rest is er momenteel veel in eigen land om over te schrijven natuurlijk.

De Britten hebben wel te maken met de praktische gevolgen van de eigen exit uit de EU. Seizoenarbeiders, chauffeurs, verpleegsters en dergelijke vanuit EU landen kunnen niet meer in de VK werken zonder visa. Natuurlijk was dat voor 1973 ook het geval maar dat is lang geleden. Waar arbeiders uit Oost Europa bereid waren minder loon te accepteren zijn Britten vandaag de dag niet tevreden met onderbetaalde banen.

Frankrijk en de VK zijn ook nog steeds in een gevecht gewikkeld rondom vissersvergunningen. Dat dreigt uit de hand te lopen, vooral als vanuit de EU stappen worden genomen om de afzetmarkt voor Britse vangsten wat strenger te bewaken of zelfs beperken.

Vandaag echter las ik een artikel waarover ik spontaan in de lach schoot. De Britse regering is van alles aan het proberen om de identiteit van het land opnieuw uit te vinden. Ineens hebben ze besloten dat de landsafkorting, zichtbaar op de achterkant van voertuigen, moet veranderen. Blijkbaar houdt de VN een register bij van die afkortingen – nooit geweten. In juli had de VK aan de VN laten weten dat vanaf 28 september de afkorting niet langer GB (Great Britain) zal zijn maar UK (United Kingdom). Dit om de verenigde status van de 4 binnenlanden te benadrukken. Overigens, niet omdat daar iets aan is veranderd.

Great Britain defineert een landmassa, waar overigens Noord Ierland niet toe behoort. Noord Ierland zit immers op de landmassa Ierland. United Kingdom is eenmaal de naam van het land en verwijst naar de politieke fusie van Engeland, Schotland, Wales en Noord Ierland.

De grap is dat er blijkbaar geen wet nodig is voor deze verandering. Niemand daar is verplicht een sticker met UK erop (of een nummerplaat met die letters erop) te voeren. Sterker nog, het zijn de buitenlanden waar Britse chauffeurs doorheen rijden die moeten bewaken of auto’s correct voorzien zijn van een landsaanduiding.

Het is eenmaal internationaal afgesproken dat voertuigen volgens bepaalde technische voorwaarden de weg op mogen. De landscode geeft gelijk aan in welk land aan deze voorwaarden is voldaan. Een soort CE sticker dus. Nou heb ik in ruim 40 jaar internationaal rijden nooit van een controle gehoord van deze stickers. Binnen het Schengengebied is het logisch dat controles niet plaatsvinden – wij mogen eenmaal vrolijk doorrijden over de binnengrenzen. Anders is het voor verkeer uit de VK. Er is  vanzelfsprekend een controlemoment voor of na de overtocht per boot of trein. In theorie kunnen die voertuigen toegang tot de wegen op het vaste land geweigerd worden wanneer ze niet de juiste lettercode voeren op de achterkant van de auto.

Denk aan Calais waar de meeste voertuigen uit de VK het vasteland bereiken. Calais, waar in het verleden vaak stakingen zorgden voor veel oponthoud voor vakantieverkeer. Wanneer de Fransen nu het leven zuur willen maken van de Engelsen, over de visserslicenties bij voorbeeld, hebben ze ineens een prachtig nieuwe middel in handen gekregen.

De Britten maakten duidelijk tijdens de Brexit dat zij zich weer willen distantiëren van Europa, gevoelsmatig althans. Door een onschuldige verandering van de landscode ontstaat een extra ergernis voor bestuurders die toch even het land uit willen. Geheid dat jongens rondlopen op de verzamelparkings van havens in Engeland om de nieuwe stickers automobilisten aan te smeren net zoals dat al jaren gebeurt rondom de verkoop van correctiestickers voor koplampen voor het veilig rijden op de verkeerde kant van de weg! Correctiestickers die overigens volgens veel autofabrikanten overbodig zijn door veel verbeterde koplampen die zorgen dat weggebruikers op andere rijbanen, links of rechts, niet meer hinder ondervinden van de lichtbundels.