Dat vanuit de politiek beloftes worden gedaan die lang niet altijd waargemaakt worden is te allen tijde. Toen ik jong was werd in Engeland vaak teruggekeken naar de tweede wereld oorlog. Bepaalde Movietoon beelden uit die tijd zitten nog goed in mijn geheugen waaronder de terugkomst van Chamberlain (Minister President van de VK 1937-1940) uit München in september 1938. In zijn hand een stukje papier waarop een intentieverklaring stond van Adolf Hitler en Neville Chamberlain om, onder andere, nooit weer oorlog tegen elkaar te voeren. Chamberlain vatte de overeenkomst samen in de kreet: “Peace in our time”, oftewel Vrede in onze tijd. Een jaar later werd oorlog verklaard tussen de twee landen die ruim vijf jaar zou duren.

Ik begreep toen dat veel Engelsen weinig waarde hechtten aan die intentieverklaring, maar de Britse parlement wilde niet overgaan tot voorbereidingen om oorlog te kunnen voeren.

Er is weinig veranderd. Politici maken beloftes maar de praktijk loopt vaak anders. De voorbeelden momenteel stapelen zich op. Corona steun, watersnood steun, terugbetaling gedupeerden van o.a. de kinderopvangtoeslagaffaire, compensatie aardbeving schade, noem maar op.

Voor de camera’s ziet het er mooi uit. Met veel persaandacht worden die beloftes meegedeeld. Naderhand blijkt dat lang niet alles uitkomt zoals feitelijk werd belooft. Regels worden samengesteld waardoor sommigen buiten de boot vallen.

Velen kijken er niet van op dat zulke beloftes niet of niet helemaal worden waargemaakt. Wat wel nieuw is de manier waarop we tegenwoordig op de hoogte worden gehouden van verschillende verhalen. Mogelijk zijn mensen van de internet generatie niet zo bewust van hoe het vroeger was, maar alles bewoog wat trager toen het nieuws alleen maar in kranten of op radio en televisie verscheen.

Er wordt vol optimisme gesproken over de noodzaak van een nieuwe cultuur in Den Haag, alsof een verflaag alle tekortkomingen in een woning kan oplossen. Mijn inschatting is dat Mark Rutte volledig bereid is in te stemmen met die wens, maar in werkelijkheid alleen sleutelen aan de manier waarop alles naar buiten komt. Achter de schermen zal wat hem betreft niets veranderen.

Vandaag leerde ik van de radio dat periodieke bosbranden vaak goed zijn voor de natuur op zich. Te vaak in hetzelfde gebied echter niet. Wordt het niet tijd dat de bosbranden van Rutte en de VVD goed geblust worden? Gezien het stemgedrag in de laatste verkiezingen kan dat keermoment helaas nog even op zich laten wachten.