De laatste jaren wordt er steeds meer misbruik gemaakt van het begrip ‘voorbeeld functie’. Het probleem ligt in het selectief toepassen van het verwijt en een bekrompen verwachting van de mensen die een leiders rol hebben.

In Eindhoven plaatst een LPF raadslid vraagtekens bij de ontheffing die de burgemeester aldaar geniet wat het rijden over busbanen betreft. Zijn verontwaardiging is belachelijk, vooral als hij opstoppingen in de spits erbij haalt. Een auto die goed doorrijdt veroorzaakt geen verkeersproblemen in de hele stad!

Like it or not, burgemeesters zijn de regisseurs van hun gemeente. Ze knippen niet alleen lintjes door maar zorgen dat actie ondernomen wordt bij calamiteiten. Het is soms broodnodig dat ze goed mobiel zijn – en in Eindhoven wordt zelfs gebruik gemaakt van een elektrische dienstauto. Over voorbeelden gesproken!

Ik erger me al jaren aan de fysieke bescherming gegund aan Geert Wilders, bij voorbeeld. Daardoor heeft hij de vrijheid geen blad voor de mond te nemen als het gaat over immigranten – terwijl de rest van ons aanzienlijk voorzichtiger moeten zijn met controversiële meningen uiten.

Overigens, diezelfde Geert Wilders klaagt altijd over de elite in Den Haag, maar het blijft een feit dat de belangrijkste leiders in de politiek of het bedrijfsleven, noem maar op, altijd mensen zijn met bijzondere talenten. Die hebben we eenmaal nodig, net zo hard als we mensen van diverse pluimage nodig hebben in het parlement om de checks and balances uit te voeren.

Hoe je wendt of keert, onze leiders zijn, in functie althans, niet ‘one of us’. We zouden moeten ophouden met de pretentie dat ze dat wel zijn; de taken en verantwoordelijkheden die ze hebben maken ze speciaal, en zeker in vergelijking met het bedrijfsleven, bepaald niet rijk.

Een volk is niet glad te strijken al zouden we dat willen. Ik heb liever dat de kloof tussen arm en rijk smaller werd zodat minimum inkomens, pensioenen en de woningmarkt het nood voldoende dekt. De roep om normaal te doen komt niet uit de monden van mensen die bovengemiddeld verdienen en uitgeven. Solidariteit verdampt snel naar mate men meer geld heeft. Dit zijn ongelijkheden waar wij ons druk om moeten maken, niet of een burgemeester ontheffing heeft om in zijn dienstwagen ook op busbanen te mogen rijden.