Lang niet iedereen is voetballiefhebber. De EK die momenteel bezig is met de tweede van de poelwedstrijden houdt ook niet iedereen bezig. Toch hebben we reden om blij te zijn dat zo’n competitie er is, en niet omdat de corona maatregelen eindelijk de ruimte bieden voor zoiets.

Gisteren keek ik naar de wedstrijd tussen Frankrijk en Duitsland. De generatie van mijn ouders hebben de tweede wereld oorlog meegemaakt. Ik kon de gedachte niet bedwingen dat het feit dat vertegenwoordigers van die twee landen samen op een veld voetbal speelden ons herinnert aan de vrede die wij sinds 1945 in Europa kennen.

De viering van 4 en 5 mei in Nederland maakt gelukkig nog steeds indruk op mensen, en een EK onbewust op dit vlak ook.

Nu zit ik naar de match tussen Finland en Rusland te kijken. Deze twee landen beschouwen elkaar als rivalen en de wedstrijd wordt op bepaalde momenten zeer hard gespeeld. De commentator memoreerde net dat het voor Finland en Rusland eigenlijk een Derby is ‘net zoals tot sinds kort ook het geval was tussen Nederland en Duitsland’.

Kortom, al raakt de EK koorts jou niet, wees blij dat een Europese Kampioenschap mogelijk is; het is een van de tekens van de Europese Vrede.